ေျပာရရင္ .... ေရႊစူး ကုုလားမေသလိုု႕ ၀င္စားတယ္လိုု႕ပဲ ထင္ပါတယ္။
ဆာရီလည္း၀တ္ခ်င္တယ္၊ လက္မွာ ဒါန္းလည္းဆိုုးခ်င္တယ္။
အေမႊးထူထူနဲ႕ ကုုလားကိုု မၾကိဳက္တာကလြဲလိုု႕ ကုလားမေတြလွသလိုု၊ ၀တ္သလိုု အကုုန္၀တ္ခ်င္စားခ်င္ပါတယ္။
ဆာရီျမင္ရင္ ရူးေနေအာင္လိုုခ်င္တာ တစ္ပိုုင္းေသေနတာပဲ။
အိႏၵိယမွာ ၁ နွစ္အတိ သြားေနဖူးေပမယ့္ ဆာရီတစ္ထည္ မ၀ယ္ခဲ့ရဘူး။
သူမ်ားဟာ၀ယ္ျပီးေတာ့ပဲ အမွတ္တရ ရိုုက္ခဲ့ဖူးတယ္။
စခ်င္လည္း စၾကပါေတာ့ .....။
ဆာရီမွာမွ အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိတယ္၊ လံုုခ်ည္လိုုပဲေပါ့။ ပိုုးနဲ႕လုုပ္ထားတဲ့ ဆာရီကိုု အသားအိအိေပ်ာ့ေပ်ာ့ အစကေလးေပၚမွာ ေဘာ္ၾကယ္ထိုုးထားတဲ့ ဆာရီမ်ိဳးေလာက္ေတာ့ မၾကိဳက္ဘူး။
အသားေပ်ာ့ေပ်ာ့ အ၀တ္စေပၚမွာ ေဘာ္ၾကယ္ေလးေတြ ေက်ာက္ကေလးေတြ အကြက္ေဖာ္ျပီး ထိုုးထားတာက ပိုုျပီး ေခတ္မီတယ္လိုု႕ ထင္ပါတယ္။
ပိုုးဆာရီကေတာ့ ေစ်းၾကီးတာေပါ့ေလ။
ဆာရီတစ္စံုုခ်ဳပ္ျပီဆိုုရင္ သူနဲ႕ လိုုက္ဖက္မယ့္ လက္ေကာက္ေတြလည္း အစံုုလိုုက္ ရွိဖိုု႕လိုုပါတယ္။
အဲဒီ့လက္ေကာက္ေတြ အမ်ားၾကီး၀တ္ထားတဲ့အခါ၊ လက္ေကာက္ခ်င္းတိုုက္ေနတဲ့ “ခ်လြင္ခ်လြင္” ဆိုုတဲ့အသံကိုုလည္း ..
အမီနားေနာ္ ... အာမ်ားၾကီး သာေဘာက်တယ္။ 
ဆာရီတစ္ထည္တစ္ထည္ရဲ႕ ေစ်း မေသးပါဘူး။
India မွာ ၀ယ္ရင္ ဒီ့ထက္ေကာင္းတာမ်ိဳးကို ဒီေလာက္ေတာင္ေပးရမွာမဟုုတ္ဘူး။
Comments (2)
ၾကယ္လည္း ဆာရီရူးခဲ့ဖူးတယ္ ... နီေပါမွာ သံုးႏွစ္ေနခဲ့တုန္းက .. ဆိုင္ခန္းေတြကို အျပင္ကပဲ လိုက္ၾကည့္ၿပီး လိုခ်င္ခဲ့တာ .. အေကာင္အထည္ေတာ့ မေဖာ္ျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။
ဗိုက္ကေလးတေပၚေပၚနဲ႔ ဆာရီ ၀တ္ခ်င္ေသးတာေလ ..
ေအာ္ တစ္ခါ မွတ္မိေသးတယ္ .. ကုလားမျဖဴျဖဴ သြယ္သြယ္ေလးတစ္ေယာက္ အမဲေရာင္ ဆာရီကို ၀တ္ထားတာ သူ႕အသားေလးက ျဖဴ၀င္းေနတာပဲ မိန္းမခ်င္း ငမ္းခဲ့ရေသးတယ္။
လာလည္သြားတယ္
ဆာရီ ၾကိဳက္တတ္တဲ့ ေရႊစူး အတြက္ တီကိုယ္တိုင္ ရိုက္ထားတဲ့ ဓါတ္ပံုတင္ေပးပါမယ္
တီခ်မ္း
comments ေတြ အတြက္ word verification ကို ျဖဳတ္လို႔ရရင္ ျဖဳတ္ေပးပါလား