Sunday, 13 December 2009

• My First Short Story Published in Teen Magazine 4 Years ago

  This short story was published in  Teen Magazine (January 2006 issue).
  
  

  ေျပာခြင့္မရွိခဲ့
  

  
  တစ္ခ်ိန္တစ္ခါတုုန္းကေတာ့ အနည္းဆံုုး တစ္ၾကိမ္တစ္ခါမွ် ကြ်န္မကိုုသူ စိတ္၀င္တစား ျဖစ္ခဲ့ဖူးသည္ဆိုုတာကိုုေတာ့ ကြ်န္မ၏ ေၾကကြဲမႈမ်ားအတြက္ ၀န္ခံေစလိုုပါသည္။ ေယာက္်ားေလးတစ္ေယာက္သည္ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ ေနာက္သိုု႕    အေၾကာင္းတစံုုတရာမွ်မရွိဘဲ ကားျဖင့္ ခဏခဏ လိုုက္ၾကည္႕တတ္ပါသလား။ အိမ္ေရွ႕တြင္ ေန႕တိုုင္း ဟြန္းလာတီးတတ္ပါသလား။ အေၾကာင္းတစံုုတရာ ရွိခဲ့သည္ဆိုုလွ်င္ ထိုုအေၾကာင္းသည္ ယေန႕တိုုင္ ကြ်န္မေမွ်ာ္လင့္ေနသည္ အေၾကာင္းပင္ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ စိတ္ကူးယဥ္ခြင့္သာရွိျပီး တရား၀င္ ျဖစ္ခြင့္မရွိေသာ အေၾကာင္းပင္ျဖစ္ပါသည္။
  
  

  x x x
   
  

  chat ထဲမွာ ခင္ခဲ့ေသာသူ႕ကိုု  လိပ္စာႏွင့္ဖုုန္းနံပါတ္ေပးဖိုု႕ အၾကိမ္ၾကိမ္ျငင္းဆန္ခဲ့ဖူးသည္။  ကြ်န္မဆီက သိခြင့္မရခဲ့ေသာ လိပ္စာႏွင့္ဖုုန္းနံပါတ္ကိုု ဘယ္ပံုုဘယ္နည္းျဖင့္ ရေအာင္ စံုုစမ္းခဲ့ပါသနည္း။ ထိုုေမးခြန္းသည္ ကြ်န္မသိခ်င္ေသာ္လည္း ယေန႕ထိမေမးျဖစ္ေသာ ေမးခြန္းပင္ျဖစ္ပါသည္။
  
  ခ်စ္စရာအေကာင္းဆံုုးဟုု သတ္မွတ္ထားေသာ ဓါတ္ပံုုအား သူ႕ထံသိုု႕  ပိုု႕ ဖူးသည္။ သူသည္ကြ်န္မကိုု စြဲလန္းခဲ့ဖူးပါလွ်င္ ထိုုဓါတ္ပံုုမွပင္ စတင္ စိတ္၀င္စားခဲ့ျခင္းျဖစ္လိမ့္မည္ဟုု စြပ္စြဲခ်င္သည္။ သူ႕ဓါတ္ပံုုကိုု ေတာင္းၾကည္႕ရန္မူ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာသည္အထိ စိတ္ကူးမရ သူ႕ကိုုယ္သူေတာ့ လူေခ်ာတစ္ဦးျဖစ္ေၾကာင္း ၾကြား၀ါေျပာဆိုုတတ္ေလသည္။ ဓါတ္ပံုုျမင္ခြင့္ရေသာအခါမွ သူၾကြား၀ါေျပာဆိုုျခင္းမဟုုတ္ေၾကာင္း သိခြင့္ရခဲ့သည္။ လူေခ်ာတစ္ဦးျဖစ္ေသာသူသည္ မိမိရုုပ္ရည္အေပၚ ဂုုဏ္ယူတတ္ေသာ လူတစ္မ်ိဳးသာျဖစ္မည္။
  
  ိလိပ္စာသိျပီး မၾကာမီပင္ ကြ်န္မအိမ္အား ရွာေဖြေတြ႕ရွိခဲ့ျပီျဖစ္ေၾကာင္း သူ႕ထံမွ mail တစ္ေစာင္ရရွိခဲ့ပါသည္။ ကြ်န္မအိမ္ေရွ႕တြင္ရွိေသာ အျဖဴေရာင္ဒန္းႏွင့္   kiss me quick  အပင္မ်ား အေၾကာင္းပါ ထည္႕ေရးထားပါသည္။
  
  

  တကယ္ေရာက္ခဲ့တယ္ေပါ့။
  

  
  ျမိဳ႕  စြန္ဆင္ေျခဖုုန္းရပ္ကြက္တစ္ခုုတြင္ရွိေသာ ကြ်န္မအိမ္ကိုုရွာေဖြရန္ သူ႕တြင္ အခ်ိန္ပိုုေတာ္ေတာ္မ်ားသည္လား မေျပာတတ္ေခ်။
  တစ္ခုုေသာညေနခင္းတြင္မူ ေနာက္ ၄၅ မိနစ္အတြင္း ကြ်န္မအိမ္ေရွ႕  တြင္ဟြန္းလာတီးမည္႕အေၾကာင္းကိုု chat ထဲတြင္ ေျပာဆိုုခဲ့ပါသည္။ ေနာက္ေျပာင္သည္ဟုုပင္ထင္ခဲ့မိေသာလည္း သူတကယ္ေရာက္လာခဲ့ပါသည္။ သူ႕႕အားျမင္ဖူးခ်င္ေသာ္လည္း ၀ရံတာ၌ ထြက္ၾကည္႕  ဖိုု႕  မ၀ံ့ရဲခဲ့။
  
  

  တကူးတကဟြန္းလာတီးရေသာ သူ႕အား ထြက္မၾကည္႕ရေကာင္းလားဟုု အျပစ္တင္မလိုု႕လား။ လိုုက္ကာအကြယ္ကေန ေခ်ာင္းၾကည္႕ေနမယ္လိုု႕ေတာ့ နည္းနည္းမွ မေတြးမိဘူးေပါ့။
  
  

  ကားအမ်ိဳးအစားႏွင့္ဘယ္ေမာင္းျဖစ္ေၾကာင္းကိုုေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာမွတ္မိလိုုက္ျပီး ကားနံပါတ္ကိုုေတာ့ ၀ိုုးတ၀ါးသာ ျမင္လိုုက္ရပါသည္။
  
  ကြ်န္မ၏သင္တန္းခ်ိန္မ်ားကိုု အမွတ္မထင္ေျပာျပဖူးေသာ္လည္း သူလာလိမ့္မည္ဟုု မေတြးၾကည္မိဖူးပါ။ ဘယ္အခ်ိန္က ကြ်န္မကိုုေစာင့္ၾကည္႕ခဲ့ျပီး ကားေနာက္ကိုု မည္သိုု႕  ပါလာသည္ဆိုုတာကိုုလည္း မေတြးတတ္ခဲ့။ ညာဘက္မွ စည္းကမ္းမဲ့စြာ အရွိန္ျဖင့္ေက်ာ္တက္သြားေသာကားကိုု ေစာင္းငဲ့အၾကည္႕တြင္ ကြ်န္မကိုု ျပန္ၾကည္႕ ေသာသူသည္  chat ထဲမွ သူျဖစ္ေၾကာင္းကိုုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးေက်ာ္သြားမွ အံံ့ၾသစြာ သိရွိလိုုက္ရပါသည္။
  
  

  ဒီလိုုကားမ်ိဳး ဘယ္ေမာင္း ဘယ္ႏွစ္စီးရွိႏိုုင္မွာမိုု႕လိုု႕လဲ။
  

  
  ျပီးေတာ့ ၀ိုုးတ၀ါးသာျမင္လိုုက္ရေပမယ့္ အဲဒီ့ ကားနံပါတ္ပဲဆိုုတာကိုု မသိစိတ္ကေကာ၊ သိစိတ္ကပါ တပ္အပ္ ေသခ်ာေနခဲ့ပါသည္။
  
  

  စိတ္လႈပ္ရွားစြာ တိတ္တိတ္ေလးေပ်ာ္ခဲ့ရတယ္ဆိုုတာကိုုေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ ၀န္မခံဘူး
  

  
  ပထမတစ္ခါတြင္ တုိုုက္ဆိုုင္မႈသာျဖစ္မွာပါဟုုသာ ေဖာ့ေတြးမိေသာ္လည္း ဒုုတိယ၊ တတိယအၾကိမ္မ်ားေနာက္တြင္ အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကြ်န္မကားေနာက္ကပါလာေသာအခါ တိုုက္ဆိုုင္မႈဟုုပင္ တံုုးအစြာ ဆက္ေတြးေနဖိုု႕  မလိုုအပ္ေတာ့ဘူး ထင္ပါသည္။
  

  
  

  တိုုက္ဆိုုင္မႈမဟုုတ္လွ်င္ဘယ္လိုုအေၾကာင္းမ်ိဳး ျဖစ္မွာပါလိမ့္?
  

  
  ကြ်န္မေခါင္းထဲတြင္ ေမးခြန္းေလးမ်ား အစီအရီေပၚလာၾကေလသည္။
  
  

  x x x
  

  
  

  “ဘယ္ေတာ့ေတြ႕  ခြင့္ ရမလဲဟင္”
  

  
  ထိုုေမးခြန္းကိုုေမးဖိုု႕ သူ ၂ လေက်ာ္ေက်ာ္ေနာက္က်ခဲ့ပါသည္။
  
  

  ဒီဘက္က မိန္းကေလးက ေတြ႕  ဖူးခ်င္မွာပဲလိုု႕ နည္းနည္းမွမေတြးမိဘူးေပါ့။ ေတြ႕ ဖိုု႕   စေျပာဖိုု႕ခက္ေနလိမ့္မယ္ဆိုုတာကိုုလည္း မစဥ္းစားမိဘူးေပါ့။ ကြ်န္မက ၂ ၾကိမ္မွ်သာ ျဖတ္ကနဲ ျမင္ဖူးေပမယ့္ သူကေတာ့ ဘယ္ႏွစ္ခါ တိတ္္တိတ္ေလး ျမင္ဖူးျပီးသားျဖစ္ေနမွာလဲ။
  

  
  မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုုင္ေတြ႕ဖူးမွ သူသည္ ဓါတ္ပံုုထဲမွာထက္ မ်ားစြာပိုုမိုုေခ်ာေမာသူျဖစ္ေၾကာင္း မျဖစ္မေန ၀န္ခံရပါလိမ့္မည္။ စကားတိုုင္းကိုု ျပံဳးျပီးေျပာေသာသူ႕ကိုု  ကြ်န္မသာမက ေဘးကသူငယ္ခ်င္းကပါ ႏွစ္လိုုခင္မင္သြားခဲ့ပါသည္။ ျပံဳးလိုုက္တိုုင္းလည္း လွစ္ကနဲ႕ေပၚလာတတ္ေသာ သူ႕သြားတက္ကေလးကိုု ေငးမၾကည္႕မိေစရန္ ထိုုေန႕က ကြ်န္မေတာ္ေတာ္ေလးကိုု သတိထားလိုုက္ရပါသည္။ ထိုုမွစ၍ ခင္ခဲ့ရပါသည္။
  
  ေနာက္ပိုုင္းတြင္ chat ထဲမွာ သိပ္မေတြ႕  ျဖစ္ၾကေတာ့ေသာ္လည္း တစ္ပတ္တြင္တစ္ခါ သူကြ်န္မဆီ ဖုုန္းဆက္ပါသည္။ တစ္ပတ္တစ္ခါထက္လည္း ဖုုန္းဆက္သည္႕အၾကိမ္မစိပ္ခဲ့သလိုု ဖုုန္းဆက္ရန္ပ်က္ကြက္သည္႕   ရက္သတၱပတ္လည္း မရွိခဲ့ပါ။
  
  ုဖုုန္းဆက္တိုုင္းလည္း တစ္ခုုခုုေကြ်းပါရေစဟုု အျမဲတမ္းဖိတ္ေခၚတတ္ပါသည္။ ကြ်န္မရွိရာသိုု႕လည္း လာေစာင့္ျပီး ေခၚေလ့ရွိသည္။ ကြ်န္မ၏သိကၡာကိုုပင္ေလးစားေလသလား၊ ပတ္၀န္းက်င္အျမင္တြင္ တင့္တယ္မႈကိုုပင္ ဂရုုစိုုက္ေလသလားမသိ၊ သူ႕ညီေလး သိုု႕မဟုုတ္ ညီမေလး တစ္ေယာက္ေယာက္တစ္လွည္႕စီ၊ တစ္ခါတစ္ရံ ႏွစ္ေယာက္လံုုး ေခၚလာတတ္သည္။ ျပီးလွ်င္အနီးအနားက ဆိုုင္တစ္ခုုတြင္ အားလံုုး အတူတူသြားစားေလ့ရွိသည္။ ရက္သတၱပတ္ေလးပတ္ရ၍ ေလးခါမွ်အတူတူသြားစားအျပီးတြင္ ေမာင္ႏွမမရွိေသာ ကြ်န္မသည္ သူတိုု႕ ေမာင္ႏွမ တသိုုက္လံုုးႏွင့္ ငယ္ေပါင္းၾကီးေဖာ္မ်ားပမာ ရင္းႏွီးခင္မင္သြားပါေတာ့သည္။
  
  ေနာက္ပိုုင္းတြင္မူ သူ႕ဆီတြင္မရွိေသာ program မ်ား၊ CD  မ်ားကိုု ကြ်န္မဆီက ငွားယူေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္ ကြ်န္မတိုု႕  ခဏခဏေတြ႕ျဖစ္ၾကပါသည္။ အစ္ကိုုၾကီးတစ္ေယာက္က ညီမငယ္တစ္ေယာက္အား ဂရုုစိုုက္ၾကင္နာမႈမ်ိဳးျဖင့္ သူကြ်န္မကိုု ဆက္ဆံေလ့ရွိပါသည္။ ကြ်န္မစိတ္ဓါတ္က်ေနခ်ိန္တိုုင္း သူ႕ဆီဖုုန္းဆက္ျပီး ဂ်ီက်၍ရသည္။ ကြ်န္မတစ္ခုုခုုသြားစားခ်င္တိုုင္း သူ႕ထံပူဆာ၍ရသည္။ စိတ္တိုုေနေသာကြ်န္မကိုု ျငိမ္သက္သြားေအာင္ ေခ်ာ့ေမာ့ႏိုုင္စြမ္းရွိသလိုု စိတ္အားငယ္ေနေသာအခါတိုုင္းလည္း ကိုုယ့္ဘ၀ကိုုယ္ေက်နပ္တတ္ေစရန္ အားေပးတတ္သည္။ ကြ်န္မ မျမင္တတ္ေသာ ရႈေထာင့္မ်ားမွျမင္၍ ကြ်န္မအား သတိေပးတတ္သည္။
  
  သူ႕ထက္ငယ္ေသာကြ်န္မကိုု ကြ်န္ေတာ္ဟုုသာ နာမ္စားသံုုးတတ္ေသာ သူ႕ ကိုုကြ်န္မခင္ပါသည္။ အဲရုုိးရွပ္ႏွင့္ လံုုခ်ည္ကိုု သပ္ရပ္စြာ၀တ္ဆင္တတ္ေသာ သူ႕ပံုုစံကိုု ကြ်န္မ ႏွစ္သက္ပါသည္။ သူမသိသည္႕ အေၾကာင္းအရာမ်ားကိုု ရိုုးသားစြာ၀န္ခံ၍ သူသိသည္႕ အေၾကာင္းအရာမ်ားကိုု ႏွိမ့္ခ်စြာေျပာျပတတ္သည္႕ သူ႕ကိုု ကြ်န္မေလးစားပါသည္။ ကြ်န္မကိုု နံမည္တတ္မေခၚပဲ ခ်ာတိတ္ဟုု သံုုးႏႈန္းသည္႕  အသံုုးအႏႈန္းကိုု ကြ်န္မ သေဘာက်ပါသည္။ သူထက္အသက္ငယ္ေပမယ့္ ကြ်န္မကိုု သူ႕  နံမည္အဖ်ားဆြတ္ေခၚခြင့္ျပဳခဲ့သည္႕အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါသည္။
  
  အရိုုးသားဆံုုး၀န္ခံရလွ်င္ သူ႕  ညီမအရင္းတစ္ေယာက္ အရူးအမူးျဖစ္ခ်င္ခဲ့ဖူးပါသည္။ ဒီထက္ပိုုျပီး ၀န္ခံရလွ်င္မူ  ထိုုသူကိုု ကြ်န္မဘ၀တြင္ ထာ၀ရ အပိုုင္ရလိုုဖူးပါသည္။
  
  

  အစ္ကိုုတစ္ေယာက္လိုုေကာ ........ ။  ျပီးေတာ့ ...... ။
  

  
  ကြ်န္မ မေတြးသင့္ဘူးထင္သည္။ ဆန္းျပားေသာအမူအက်င့္မ်ားျဖင့္ တခ်ိန္တခါတုုန္းက ကြ်န္မအိမ္ေရွ႕သိုု႕လာ၊ ကြ်န္မေနာက္သိုု႕ တေကာက္ေကာက္လိုုက္ၾကည္႕ခဲ့ေသာ သူသည္ ယခုုတြင္မူ ရိုုးသားေသာ အေတြးမ်ားသာ ရွိေနႏိုုင္ပါသည္။ ကြ်န္မလိုုအပ္သည္႕  ၊ လိုုခ်င္သည္႕ အရာမ်ားကိုုသာ ျဖည္႕ဆည္းေပးတတ္ေသာသူသည္ ကြ်န္မဆီက (ကြ်န္မေပးခ်င္ေသာ) တစ္စံုုတစ္ခုုကိုု (လံုုး၀) ေမွ်ာ္လင့္ထားခဲ့ပံုု မရပါ။ ထိုုအေၾကာင္းအရာကိုု ကြ်န္မ မေမွ်ာ္လင့္ပဲ သိရွိခဲ့ရသည္။ လက္မခံႏိုုင္ပဲ လက္ခံခဲ့ရပါသည္။
  
  

  x x x
  
  

  chat ထဲတြင္ အေၾကာင္းအရာေပါင္းမ်ိဳးစံုုကိုု စပ္စပ္စုုစုုေမးတတ္ေသာ ကြ်န္မသည္ တစ္စံုုတစ္ခုုေသာ အေၾကာင္းအရာကိုုေတာ့ မေမးျမန္းျဖစ္ခဲ့ေခ်။ အေၾကာင္းအခြင့္ပဲ မတိုုက္ဆိုုင္၍လား၊ မသိစိတ္ကပဲ ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုု အထင္ၾကီးလြန္းစြာ စိတ္ကူးယဥ္ေနခဲ့မိသလားဆိုုတာကိုုေတာ့ မခြဲျခားတတ္ပါ။
  
  တစ္ေန႕  ကြ်န္မကိုုလာေစာင့္ေသာကားထဲတြင္ ကြ်န္ထက္အသက္ၾကီးပံုုရေသာ၊ သူႏွင့္အသက္ရြယ္တူ မမလွလွတစ္ေယာက္ သူ႕ေဘးတြင္ထိုုင္လ်က္ ပါလာခဲ့သည္။ ခါတိုုင္း သူ႕   ညီသည္သာ သူ႕ေဘး ေရွ႕ခန္းတြင္ ထိုုင္လ်က္၊ သူ႕ညီမေလးသည္ပင္လွ်င္ ကြ်န္မႏွင့္အတူတူ ေနာက္ခန္းတြင္ ထိုုင္တတ္ပါသည္။
  
  

  အခုု ဒီအမ်ိဳးသမီးနဲ႕ သူနဲ႕ ဘယ္လိုုမ်ား ပတ္သက္ေနမွာပါလိမ့္
  

  
  ကြ်န္မရင္ထဲတြင္ တစ္ခ်က္ေဆာင့္ခုုန္သြားသည္။ တစ္စံုုတစ္ခုုကိုုလည္း ျဖတ္ကနဲ ေတြးလိုုက္မိသျဖင့္ ပ်က္ေကာင္းပ်က္သြားႏိုုင္ေသာမ်က္ႏွာကိုုလည္း အခ်ိန္မီထိန္းရန္ ၾကိဳးစားေနရေသာေၾကာင့္ ဘယ္ဆိုုင္တြင္ သြားစားမည္ကိုု အျငင္မပြားႏိုုင္ခဲ့ပါ။ သူဘယ္ဆိုုင္ကိုု သြားေနခဲ့သည္ဆိုုတာကိုုလည္း သတိမထားႏိုုင္ခဲ့ေအာင္  ကြ်န္မသတိေတြ ပ်က္ယြင္းကုုန္ရသည္။
  
  ကြ်န္မထင္လိုုက္သလိုုျဖစ္ခ်င္မွ ျဖစ္မွာေပါ့။ ဘာေၾကာက္ေနတာလဲ။
  

  
  “ကိုုယ္ေျပာေျပာေနတဲ့ ခ်ာတိတ္ေလ .. ခိုုင္”
  
  

  ကြ်န္မအေၾကာင္းကိုု ေျပာေျပာေနတတ္တယ္ဆိုုပါလား။
  

  
  

  ေသခ်ာတာကေတာ့ သူကြ်န္မကိုု ေျပာျပဖူးသည္႕  အေၾကာင္းအရာမ်ားတြင္ “ခိုုင္” ဆိုုသည္႕   မိန္းမလွလွေလးတစ္ေယာက္အေၾကာင္း မပါခဲ့ပါ။
  
  

  “ညီမေလးနံမည္ ဘယ္လိုုေခၚလဲဟင္”
  
  

  ျပန္မေျဖႏိုုင္ေသးပါ။ အံ့ၾသမႈမ်ားေသာ္လည္းေကာင္း၊ ထိတ္လန္႕ျခင္း သိုု႕မဟုုတ္ ၀မ္းနည္းျခင္းတိုု႕သည္လည္းေကာင္း လည္ေခ်ာင္း၀တြင္ ေနရာယူထားပါလိမ့္မည္။
  
  

  “ခိုုင္ကလည္း .. ကိုုယ္ေျပာဖူးတယ္ေလကြာ .. ေမ့ျပန္ျပီလား။ ၾကယ္တဲ့ .. ခ်ာတိတ္နံမည္ ၾကယ္”
  
  

  ကြ်န္မစကားမေျပာႏိုုင္ေသးသည္႕ အျဖစ္ကိုုမ်ား ရိပ္မိသြားလိုု႕ သူ၀င္ေျပာတာလား။
  ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုု အခ်ိန္မီထိန္းမွျဖစ္ေတာ့မည္။ အားတင္းရင္ ျဖည္႕  စြက္ေျပာလိုုက္ရပါသည္။
  
  

  “လင္းလက္ၾကယ္စင္ပါ”
  
  “လွတယ္ေနာ္ ကိုု။  ကိုု ခိုုင့္ကိုုေတာ့ ညီမေလးနံမည္ အျပည္႕အစံုု မေျပာဖူးပါဘူးေနာ္”
  
  

  ေသခ်ာပါျပီ။ အေခၚအေ၀ၚနဲ႕တင္ ပါးစပ္က ဖြင့္ေျပာဖိုု႕ မလိုုေတာပါ။ မေျပာပဲႏွင့္ ေသခ်ာသြားျပီးေနာက္ ကြ်န္မ ႏွလံုုးသာတစ္ခုုလံုုး ရစရာမရွိေအာင္ မြစာက်ဲကုုန္ခဲ့ျပီ။
  
  ခိုုင္ဆိုုသည္ အမ်ိဳးသမီး၏အေျပာကိုု မတံုု႕ျပန္ပဲ သူကြ်န္မဘက္သိုု႕ လွည္႕ေျပာပါသည္။
  
  

  “ကဲ ခ်ာတိတ္ .. ကြ်န္ေတာ္ ေျပာမျပဖူးလိုု႕ စိတ္ဆိုုးသြားျပီလား။ ခ်ာတိတ္မေမးပဲေျပာရင္ ကြ်န္ေတာ္က ဘလိုုင္းၾကီးၾကြားသလိုုျဖစ္မွာစိုုးလိုု႕  ”
  
  

  ေျပာရက္ပါေပ့။
  ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုုအထင္ၾကီးျပီး မေမးမိေသာ ကြ်န္မမွာပဲ အျပစ္ရွိပါသည္။
  အခုုခ်ိန္မွ ကြ်န္မစကားမေျပာလွ်င္ ကြ်န္မအေျခအေနကိုု သူတိုု႕ေတြ ရိပ္မိကုုန္ေရာ့မည္။ သူ႕  ထံသိုု႕ ပစ္လႊတ္ရံ ကြ်န္မမ်က္လံုုးအစံုုသိုု႕  မ်က္ေစာင္းလွလွ အျမန္ဆံုုးေရာက္လာေစရန္ အရူးအမူးဆုုေတာင္းရသည္။
  
  

  “အဲလိုု လွ်ိဳထားတာေတာ့ မေကာင္းဘူးေပါ့ေနာ္။ ၾကယ္က ထင္ေတာ့ ထင္ထားပါတယ္။ ဒီေလာက္ေခ်ာတဲ့ အစ္ကိုုတစ္ေယာက္ဆီမွာ အရမ္းလွတဲ့ မမတစ္ေယာက္ေတာ့ ရွိကိုု ရွိေနရမယ္ဆိုုတာ”
  
  “အဟား .... ခ်ာတိတ္ေရ .... ဒါဆိုု ဒီေန႕ ကြ်န္ေတာ္ မေကြ်းေတာ့ဘူး .. ခိုုင္ေကြ်းလိမ့္မယ္”
  
  “အံမယ္ ဒီညီမေလးကိုု ေကြ်းရတာမ်ား ခိုုင္တိုု႕   ကေတာ့ လက္မေရွာင္ဘူးေနာ္”
  
  “ၾကယ္ကေတာ့ ႏွစ္ခါစားရလည္း စိတ္မဆိုုးတတ္ပါဘူး”
  
  

  တကယ္တမ္းေတာ့ ကြ်န္မ ဘာဆိုုဘာမွ စားလိုု႕မ၀င္ခဲ့ပါ။ ခါတိုုင္းအလြန္ၾကိဳက္ေသာ ေခ်ာကလက္ မစ္ရွိတ္ကိုုပင္ တစ္ခြက္ကုုန္ေအာင္ ၾကိတ္မွိတ္ေသာက္ခဲ့ရပါသည္။
  
  

  x x x
  
  

  ကြ်န္မကိုု ဘယ္လိုုရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႕မ်ား ျငိတြယ္တတ္ေအာင္ စြမ္းေဆာင္ခဲ့ပါသလဲ။
  ဇာတ္လမ္းက သူက စခဲ့တာဟုုပဲ စြပ္စြဲခ်င္ပါသည္။ ဘယ္လိုု အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႕ ကြ်န္မေနာက္ကိုု တစ္ခ်ိန္တုုန္းက လိုုက္ခဲ့ရသနည္း။ သူ မလိုုအပ္ခဲ့ဘူးဆိုုလွ်င္ ကြ်န္မ၏စိတ္၀င္စားမႈ၊ ထိုုမွတဆင့္ ျငိတြယ္လာေသာ သံေယာဇဥ္တိုု႕က္ိုု အဘယ္ေၾကာင့္ တမင္သက္သက္ ဖန္တီးယူခဲ့ရသနည္း။ ကြ်န္မ မေမးျဖစ္ေသာ္လည္း သူကိုုယ္တိုုင္ ဖြင့္ေျပာလိုု႕  ရပါလွ်က္ ဘာေၾကာင့္မ်ား လွ်ဳိထားခဲ့ပါသလဲ။ ေနာက္ဆံုုးေတာ့ ကြ်န္မ နာက်င္ေၾကကြဲဖိုု႕ ျဖစ္လာရသည္မွာ သူ႕ေၾကာင့္သာျဖစ္သည္ဟုုပင္ တစ္ဖက္သတ္ အျပစ္ဖိုု႕ခ်င္ပါသည္။ ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုု အထင္ၾကီးမိေသာ၊  ျငိတြယ္လြယ္ေသာ အျပစ္မ်ားကိုုေတာ့ မေတြးခ်င္ေတာ့။
  
  မုုန္းတယ္။ နာက်င္ေၾကကြဲရတဲ့ ကြ်န္မအျဖစ္ေတြအတြက္မုုန္းတယ္။
  

  
  

  သူ႕ညီမေလးတစ္ေယာက္သာ ျဖစ္ခြင့္ရွိသည္႕  မိမိအျဖစ္ကိုု မုုန္းမိသည္။
  
  “ေက်ာ့္ကိုုခ်စ္တယ္” ဟူေသာစကားကိုု ရင္တြင္းမွာသာ ဖြင့္ဟခြင့္ရွိေသာ ကြ်န္မကိုုယ္ကြ်န္မ အလြန္မုုန္းသည္။
  
  

  x x x
  
  

  (ကိုုယ္ေတြ႕  ႏွင့္ စိတ္ကူး ေပါင္းစပ္၍ ဇာတ္လမ္းအျဖစ္ ဖန္တီးပါသည္။ တိုုက္ဆိုုင္မႈ ရွိခဲ့လွ်င္ ထိုုတိုုက္ဆိုုင္မႈသိုု႕ပင္  ရည္ရြယ္ပါသည္)
  
  

  ေရႊစူး
  9th Nov 2005
  12:02AM
  

  
  
  

  • 1:22 AM
  • 186 Views
  • 6 eProps
  • 7 Comments